Dünyada neler oluyor? Kim, kim için neler istiyor? Hangi devlet kime karşı? Hangi devlet bizi seviyor/sevmiyor? Kim bizi bölmek/parçalamak istiyor ve biz ne yapıyoruz?
Tüm bu soruların cevapları için oturup düşünmek, kahvehanelerde konuşmak, eve gelen misafirlerle tartışıp kahveleri yudumlamak…
Sahi hangisine kafa yoruyoruz? Ya da neden kafa yormuyoruz böyle işlere?
Yıllarca siyaset yalan, dolan işi diye bizi kandırıp politikadan uzak tutan ve sonradan anladığımız aslında bizi biz yönetmiyoruz kafasına ulaştık er geç.
Aslında söylemek istediğim; ilk paragraftaki soruların cevaplarını oturup tartışmak için biraz tecrübe, biraz ileri yaş ( Burada önemli olan yıllarca bir yerde yaşayıp tüm dünyadan uzak olanlar değil tabi olarak) ve biraz da okumak yeter. ( Burada önemli olan ise sadece bilim değil aynı zamanda ilim okumak)
Ben fikrimi söylesem ne olacak? düşünceleri bile bazen hazımsızlık verebiliyor. Olur mu efendim! Herkes fikrini beyan edecek. Seçim sandıklarında benim fikrimin ne önemi var demeyin. Bir tek oyla kazanıp kaybedenler var bu dünyada. Bakın örnekleri çok.
Belki kimse duymayacak söylediklerinizi, belki havada kalacak, belki de birisi sizin fikrinizi duyup, anlayıp hayata geçirecek belli mi olur?
Sermayesi olmayıp sadece fikirleri olan ve hayata geçse tüm ailesini, tüm kentini ve tüm devletini zengin edecek insanlar da var aramızda.
Ama bizim asıl sorunumuz bu değil ki! Geçim derdine düşmek. Yani Amannnnnnn! Bana ne! Dünyada ne olursa olsun, Barzani ne yaparsa yapsın, Türkiye Kuzey Irak’a girerse girsin ya da girmesin, Amerika canı nereye isterse üs kurarsa kursun. İsrail büyük devlet hayaline kavuşursa kavuşsun.!...
Bu mu şimdi, Amannnnnnn! Bunlar bizi ilgilendirmiyor mu? Yani bunlar sadece öylesine şeyler değil ki! Senin alacağın benzin, gıda, üst baş her şeyine etki ediyor sonuçta, ama sen koskoca bir Bananeeee! deyip de geçiyor musun?!!!
Her insanın bir fikri var aslında ama ülkemiz öyle bir geçmişle yüz yüze ki, fikrini söyleyeni vatan haini ilan edip kurtuluyoruz değil mi? Bunu yapan biz miyiz sizce? Bizi bu duruma getiren ve bizi yıllarca köle gibi yöneten, aslında bölmek için var olan, ama işin ucunu kaçırmadan bunu başaran bir üst akıl yok mu sizce? Biz mi bu ülkeyi yönettik yıllarca? Yoksa üst akıllar mı onu al, bunu ver, onu vatan haini ilan et, onu dışla, onu sevdir dedi. Uzar gider bu liste aslında. Ah medya ah!...
Türkiye silkelenip kendine geldi artık. Bir musibet bin nasihatten iyidir lafı boşuna değil ki. Şimdi yıllarca bizim gibi görünen ancak bizden olmayan kişileri de gördük. Büyük bir vurgundan zar zor kurtulduk 15 Temmuz’da. Şu an tamamen kendimize gelmemiz lazım. Siyasi fikrimiz ne olursa olsun. Unutmamak lazım bizim gidecek bir yerimiz yok. Yaşayacaksak bu topraklarda, öleceksek bu topraklarda kalacağız.
Fikir efendim fikir. Bir fikirle bir ülkeyi, bir devleti, bir kenti ve bir insanı kurtarabiliriz aslında.
Ama benim ne önemim var ki? Diyor adam! Var hem de ne önem. Farkında olmamız lazım. Gündemi takip edip kendimiz, ailemiz, şehrimiz ve ülkemiz için bazı şeylerin içine girmek ve risk almak gerek. Bana ne! Ben ekmeğime bakarım dersek, elimizdekinden de oluruz. Bu yangın hepimizi yakabilir. Başka yerde yangın başlasa bize gelene kadar çok var, demeyelim. Lütfen! Bizim de bir fikrimiz olmalı, biz de birkaç cümle sarf edebilmeliyiz ve belki de bizim fikrimiz kurtarır bir şeyleri ve bazı şeyleri. Bu ülke toprakları kolay kazanılmadı, her milletin kanı var bu bayrakta, binlerce yıllık kardeşliğimizi, kendini üst akıl zanneden kişilere yedirmeyelim.
Ben kendi işime bakarım! Yanlışına düşmeyelim, yoksa düşeriz…
